NZ17 – Day 26/30

Processed with VSCO with c3 presetProcessed with VSCO with k3 presetProcessed with VSCO with k3 preset

Went along for a ride to Poppa’s care facility in Whangarei today. Being surrounded by elderly people put things in perspective for me. I started to wonder about my own life – where I might end up; retirement plan; who’s going to be there at the end; what am I going to do when everyone is gone etc. A depressing thought but a realistic one at that. Another thought that’s been lingering on my mind is when you are old the most you have is your family and memory. Don’t go wasting your time collecting possession. But do make plenty of money to make enough memory young ones!!

Processed with VSCO with k3 presetProcessed with VSCO with k3 presetProcessed with VSCO with k3 presetProcessed with VSCO with nc presetProcessed with VSCO with k3 presetProcessed with VSCO with k3 presetProcessed with VSCO with k3 presetProcessed with VSCO with q1 presetProcessed with VSCO with k3 presetProcessed with VSCO with g2 presetProcessed with VSCO with g2 presetProcessed with VSCO with c3 presetProcessed with VSCO with k3 presetProcessed with VSCO with f1 presetProcessed with VSCO with f1 presetProcessed with VSCO with f1 presetProcessed with VSCO with a6 presetProcessed with VSCO with a6 preset

Viv took me round to see as many places as she could with the limited time we had. Had some fresh salad at Body Fuel. It was delishhhhh. Then treated ourselves to fruit flo because it was a hot/humid day!

We are approaching the last few days now and it’s making me sad. What a great month it’s been, beyond my wildest dream. More love, hugs, talks than I’ve ever gotten in years. 🙂


วันนี้เป็นวันที่ต้องพาพ่อของโฮสกลับบ้านจากศูนย์ดูแลแต่…เรื่องยาวตัดสั้น…สรุปคือต้องรออีก 1 อาทิตย์คุณปู่รอนถึงจะได้ย้ายกลับบ้าน วันนี้ทั้งวันเลย hang out กับคนชราค่ะ มีความหดหู่และคำถามมากมายเรื่องของอนาคต มันทำให้สงสัยว่าถ้าวันนึงเราแก่ เราจะเป็นยังไง ถ้าเราไม่มีลูกดูแลแล้วใครจะดูแลเรา แล้วพ่อแม่แก่จะยังไง (คิดว่าเพื่อนรุ่นเดียวกันคงคิดกันละ มีกรูคนเดียวที่เพิ่งตระหนักได้สินะ 55) แต่เราก็ไม่ควรทำในสิ่งที่คนอื่นเค้าทำเพียงเพราะเรากลัวที่จะต่าง โฮสบอกว่าทางมันมีหลายทาง ทางใครก็ทางมัน (รักนางเสมอ วาจาสปอยล์จิตใจตลอด)

ยุ่งหัวหมุนขนาดไหน สปิริตโฮสของนางไม่เคยหาย ยังอุตส่าห์พาขับรถไปดูวิวโน่นนี่เท่าที่จะทำได้ในเวลาที่จำกัด มีคนเคยถามว่าทำไมถึงรักนิวซีแลนด์ คำตอบคือเรารักเพราะคนที่เราเจอเค้าทำให้เรารัก แต่ละคนรู้จักกันมาแรม 10 ปี แต่ทุกคนยังน่ารักและอ้าแขนรอรับเสมอ (เราก็เลยเป็นเด็กแหง่ร้องไห้แงๆอยากกลับมาหาทุกคนตลอด 7 ปีที่ผ่านมา)

ใกล้แล้ว อีกไม่กี่วันจะกลับไทยแล้ว บ้าหรา! 1 เดือนผ่านไปโคตรเร็ว

 

.m.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s